RSS

Category Archives: Broń myśliwska

Rawhide – lewar bez kompromisów

W lipcu 2026 roku na nasz rynek trafił nowy sztucer systemu „lever action” – Rawhide tureckiej  firmy Hugtek. Zakład ma duże doświadczenie w produkcji broni myśliwskiej, zarówno śrutowej jak i kulowej.

Początkowo firma wytwarzała sztucery lewarowe LVR oparte na systemie Winchestera 1892 i 1894, pod naboje .357 Magnum, .44 Magnum i .30 – 30 Winchester. Broń odniosła duży sukces w USA, gdzie była oferowana pod marką handlową GF Huckelberry.

LVR357 i LVR44 były reklamowane jako „najlżejsze lewary na świecie”.   Rzeczywiście, odmiana z łożem syntetycznym, duralową komorą i krótką lufą waży zaledwie 2,4 kg.

Jakie są zalety wzoru z 1892 roku? Prócz bardzo niskiej masy i dobrze rozłożonego balansu warto podkreślić wąską komorę zamkową oraz wysoką szybkostrzelność praktyczną. Wady to dość pracochłonne ładowanie i rozładowanie broni oraz górny wyrzut łuski. 

Górna ekstrakcja utrudnia montaż lunety, chyba że zdecydujemy się na kolimator lub celownik optyczny typu Scout, osadzany na lufie. Zaletą modelu z Turcji jest dodatkowy, dwupozycyjny bezpiecznik umieszczony na górnej powierzchni  zamka.

Od początków 2026 roku firma zdecydowała się na ograniczenie produkcji modeli kopiujących systemy Winchestera 1892 na rzecz zmodyfikowanych replik  Marlina 1895 i 336.  Pokazano je po raz pierwszy podczas targów Shot Show 2026 w Las Vegas.

 Tureckie kalki Marlina cechują się bocznym wyrzutem łuski, co pozwala osadzić na broni każdą lunetę. Komora zamkowa jest solidnie wzmocniona, a sama broń cięższa od kopii Winchestera 92.

Wybór nabojów do Marlinów jest bardzo duży, mamy bowiem .357 Mag., .44 Mag.,.45 Long Colt,  .30 – 30 Win. oraz potężny .45 – 70 Govt. 

Model nosi ogólna nazwę Rawhide  (z ang. surowa skóra).

 Owalne lufy mają długości 16,5, 20 lub 22” (419, 508 lub 560 mm) i zakończone są gwintem pod modulator (5/8×24 UNEF). Wszystkie lufy mają mechaniczne przyrządy celownicze, z muszką w osłonie kulistej.

Komory zamkowe są wykonane wyłącznie ze stali. Magazynek tulejowy typu stałego, w zależności od kalibru i długości lufy mieści 5 – 10 nabojów. Powiększona dźwignia przeładowania ma oplot ze skóry. Poprawia to zarówno ergonomię jak i wzornictwo.

Mechaniczne przyrządy celownicze są najczęściej zgodne z oryginałem. Klasyczne bawole rogi.  Za to muszka ma wstawkę ze światłowodu, pomagającą podczas strzelania w warunkach słabszej widoczności. 

W ukompletowaniu każdego egzemplarza znajduje się precyzyjny celownik przeziernikowy, łączony z przednią szyną montażową w standardzie Picatinny. Możemy go osadzić samodzielnie, w zestawie jest bowiem komplet śrub.

Dwuczęściowa osada wykonana jest z tureckiego orzecha lub laminatów (sklejki). Odmiany taktyczne mają łoża z tworzywa i duralu. Zastosowano typową kolbę typu niemieckiego.

Jak wyglądają nazwy modeli?

Przy lewarach pod naboje rewolwerowe, tuż po typie broni (LVR – Lever Action Rifle) umieszczony jest kaliber czyli .357, .44 lub .45.  Kolejna duża litera oznacza materiał z którego wykonano komorę zamkową. I tak S wskazuje komorę ze stali, A z aluminium (dostępny tylko w starszych wersjach).. Następne litery sygnalizują wykończenie komory zamkowej bądź wszystkich części  metalowych. N oznacza nikiel, CC lub C (Color Case) marmurkowanie. B to tradycyjna, ciemna oksyda. BR  (Brass)  wskazuje komorę zamkową  z mosiądzu (tylko kopie Winchestera 92 i 94), W to pokrycie twardym chromem.

Jeśli łoże broni wykonano z tworzyw sztucznych oznaczenie wykończenia komory poprzedza. litera S (Synthetic). X to łoże taktyczne.

Rozszyfrujmy oznaczenie SCCSE. Pierwsze S oznacza komorę zamkową ze stali, CC to Color Case czyli piękne marmurkowanie /hartowanie ogniowe/. Oksyda jest dodatkowo nabłyszczana.

SBSE to model nieco tańszy. Komora zamkowa i lufa pokryte są ciemną, matową oksydą. Dwuczęściowe łoża w obu przypadkach wykonano z tureckiego orzecha dobrej klasy, z kolbą typu niemieckiego. SNSE różni się tylko tym, że komorę i lufę ma pokrytą jasnym niklem.

Ciekawie prezentuje się wersja SMLYSE. Części stalowe wraz z lufą pokryte są twardym, nabłyszczanym chromem, zaś łoże wykonano z szarego laminatu. Sklejka nieco podnosi masę ale jest odporna na udary i wilgoć. SGLYSE ma taka samą, laminowaną osadę ale części stalowe pokryto nabłyszczaną oksydą.

STWSE to klasyka z łożem z orzecha e w pokryciu Tenifer.

SWXBSE to lewar taktyczny, z wentylowana duralową przednią częścią łoża i kolbą z orzecha. Pokrycie to szara oksyda. SWXNSE to taki sam model ale z pokryciem z jasnego niklu.

SXBSE ma kolbę szkieletową z duraluminium i standardowe pokrycie. Na części stalowe w SXNSE nałożono warstwę niklu.

 Jaki nabój wybrać i jaką długość lufy? Wszystko zależy od zastosowań naszego Rawhide.

.357 Magnum będzie wskazany głównie wtedy, jeśli zamierzamy spędzać czas na strzelnicach oraz polować na drapieżniki z podchodu. Zalety to brak odrzutu, duża żywotność lufy i całej broni. Ceny nabojów są bardzo spolegliwe, dodatkowo jest możliwość używania jeszcze tańszego .38 Special.

.44 Magnum sprawdzi się idealnie, o ile nie będziemy strzelać dalej niż na 75 – 90 metrów. W lesie dobrze wykona swoją robotę, a amunicja jest niedroga.

.30 – 30 Win. pozwoli strzelać celnie nawet na 150 – 200 metrów, odrzut jest słaby  ale rażenie skuteczne będzie nieco gorsze niż przy .44 Magnum.

.45 – 70 Govt. to prawdziwy mistrz obalania. Jego możliwości znacznie przekraczają .44 Magnum, a nawet  9,3×62 czy 9,3x74R..

Ten bardzo stary nabój został wprowadzony w USA w 1873 roku. Sprawdził się doskonale  podczas wojen i łowów na bizony.

Do nabojów .45 – 70 Govt. przewidziane są fabryczne elaboracje z pociskami o masach 19,44 (lekki) i 26,24 g (ciężki).. Rzadziej używane są pociski średnie, o masach 21 – 22 g.

Jaki pocisk preferować w tym kalibrze? Na bliskich dystansach wystarczy klasyczny ciężki półpłaszcz z płaskim wierzchołkiem. Jeżeli chcemy celnie strzelać na większą odległość warto zdecydować się na pociski lżejsze, np. FTX LEVERevolution firmy Hornady, o masie 21,06 g, z ostrym wierzchołkiem z miękkiego tworzywa. Może on być bezpiecznie używany także w magazynkach tulejowych sztucerów „lever action”.

Jeśli ktoś szuka perfekcyjnej broni na polowania zbiorowe to nie znajdzie lepszej opcji niż Rawhide .45 – 70.  Pociski .45 – 70 Govt. przebiją się nawet przez krzaki czy pole  kukurydzy. .Posokowce są zbędne. I jeszcze kwestia ceny. Oryginalne Marliny kosztują nawet 9 tys. zł. Lewary z Turcji, w zależności od wersji i kalibru 3,6 – 5,1 tys. złotych.

 Jaką długość lufy wybrać w .45 – 70? Jeśli tylko pędzenia wystarczy 16,5” (419 mm). Lufa 20” (508 mm) będzie nieco bardziej uniwersalna i sprawdzi się także przy łowach z ambony czy zwyżki ale masa sztucera  jest nieco większa

Reasumując, Hugtek zdecydował się na wytwarzanie wielu różnych modeli „lever action”, opartych na sprawdzonych systemach Winchestera i Marlina. To mądre podejście. System Winchestera 1892 jest bardziej popularny niż Marlina 1895 ale mnie przekonuje Rawhide, bo preferuję boczny wyrzut łuski. I jeszcze dochodzi solidny nabój .45 – 70 Govt. Po rządowej  „czterdziestce piątce” poprawiać nie trzeba …

Marek Czerwiński

 
Napisz komentarz

Dodano przez dnia 4 listopada 2026 w Broń myśliwska kulowa

 

Alcor   

W marcu 2024 roku, podczas targów IWA w Norymberdze swoją premierę miał turecki sztucer samopowtarzalny Alcor kalibru .223 Remington. Został opracowany w zakładach Akdas Silah

Założycielem firmy Akdas Silah był Ömer Akdas. Pracował początkowo w zakładach Huğlu, gdzie poznał tajniki naprawy oraz wytwarzania strzelb myśliwskich.

Ömer Akdas był dyrektorem zespołu, który wyprodukował pierwszą turecką strzelbę dwulufową. W 1975 roku, dzięki zaangażowaniu jego syna Sadika rozbudowano istniejący zakład. W 1986 roku fabrykę przestawiono na nowoczesną produkcję przemysłową oraz powiększono park maszynowy. Prócz strzelb śrutowych firma rozpoczęła wytwarzanie  komponentów dla przemysłu obronnego.

Obecnie firma podzielona jest na dwie filie. Pierwsza, Akdas Outdoor wytwarza broń  śrutową. W Turcji dobrze znane są strzelby samopowtarzalne Vulkar (kal. 12 i 20), nadlufki serii Kuntor czy strzelby taktyczne  Tactor. Druga, Akdas Silah oferuje broń kulową. Godny podkreślenia jest fakt, iż zakład dostarcza sprzęt tureckim siłom zbrojnym, w tym  nowoczesny  granatnik kalibru 40 mm czy pistolety samoczynno – samopowtarzalne kalibru 9 mm. 

Myśliwi stosunkowo rzadko nabywają broń samopowtarzalną pod nabój .223 Remington. Szkoda, bo jest to świetna propozycja na nasze drapieżniki czy sarny.

Warto przypomnieć, że zaletami naboju .223 Rem. są płaski tor lotu pocisku, wysoka precyzja strzału, brak odrzutu i podrzutu lufy, łatwa dostępność i stosunkowo niski koszt amunicji.

Nabój znalazł militarne zastosowanie jako 5,56 x 45 NATO. .223 Remington to jego cywilna wersja. Oba naboje nie są wzajemnie wymienne, chyba że na lufie mamy wybity napis .223 Wylde lub łamany 5,56 mm/.223 Rem. Pierwsza opcja jest zdecydowanie lepsza bo zapewnia dobre parametry skupienia dla obu nabojów –  wojskowego i cywilnego.

Firma Akdas stosuje militarne technologie produkcji. Zapewniają one wysoką niezawodność, trwałość i żywotność konstrukcji. Powinny się sprawdzić także w broni przeznaczonej dla myśliwych.

Sztucer Alcor 223 w procesie przeładowania wykorzystuje energię gazów prochowych, odprowadzanych przez dolny otwór w lufie. Ryglowanie następuje przez obrót zamka. Krótki skok tłoka gazowego nie zakłóca procesu celowania. Po wystrzeleniu ostatniego naboju z magazynka zamek jest zatrzymywany w tylnym położeniu. Przyspiesza to przeładowanie.

Lufy są zabezpieczone antykorozyjnie za pomocą cienkiej wewnętrznej warstwy twardego chromu. Zwiększa to również odporność na ścieranie. Lufa, według technika firmy powinna wytrzymać w dobrej celności co najmniej 5 tys. strzałów.

Sześciobruzdowe lufy mogą mieć długość 470, 508, 560 lub 610 mm. Sztucer  z wyszczególnionymi długościami luf nosi oznaczenia ALCOR 223, 223 P, 223 M i 223 L. Materiałem do wytwarzania luf jest stal chromo – molibdenowa (42CrMo4) AISI – SAE 4140. Skok gwintu w lufie, niezależnie od jej długości wynosi 1:7 cali jest więc bardzo krótki. Pozwala to na wykorzystanie ciężkich pocisków, także o masie 5,0 g (77 gr). Cięższy pocisk lepiej przenosi energię i mniej obawia się wiatru bocznego ale ma bardziej stromą trajektorię Mechaniczne przyrządy celownicze składają się z regulowanej szczerbiny oraz muszki ze wstawką ze  światłowodu. Ułatwia to celowanie w warunkach słabszej widoczności.

Komora zamkowa wykonana jest z duraluminium 7075 T6.  Przy stosunkowo słabym naboju pozwala to na wydatne zmniejszenie masy, bez szkody dla trwałości konstrukcji.

Na grzbiecie komory umieszczona jest długa szyna Picatinny, z 13 węzłami montażowymi. Pozwala to na samodzielny montaż każdej lunety celowniczej bądź kolimatora.

Bezpiecznik, umieszczony w tylnej części kabłąka spustowego blokuje język spustowy. Trójkątny kształt sprzyja ergonomii.  W przedniej części kabłąka znajduje się przycisk zwalniania zamka w przednie położenie. magazynka. Z prawej strony komory zamkowej, tuż nad obrysem magazynka umieszczono jego zwalniacz. Po wciśnięciu przycisku magazynek wypada z broni.

Spust  ma mechanizm regulacji, ustawienie jest możliwe w zakresie 35 – 65 N.

Sztucer zasilany jest z dwurzędowego magazynka wymiennego o pojemności 5 lub 10 nabojów. Możliwe jest zamówienie magazynków o innych pojemnościach, np. mieszczących 3 sztuki amunicji. Warto nadmienić, iż magazynki są identyczne z używanymi w karabinach AR – 15 (M16) co stanowi duże ułatwienie logistyczne. Sam magazynek może być wykonany z mocnego tworzywa sztucznego lub blachy stalowej.

Dwuczęściowa osada powstaje z  tureckiego orzecha, laminatu (sklejki)  lub syntetyku. Wersje standardowe mają łoża z orzecha I, II  lub III klasy i oznaczone są dodatkowym symbolem WB  (od wooden stock, wykończenie blue).

Kolba typu niemieckiego zakończona jest wąską stopką – amortyzatorem z twardej gumy. Osłabiacz odrzutu nie jest jednak potrzebny, bo jakie pchnięcie może generować broń w kalibrze .223 Rem., do tego samopowtarzalna?

Broń  z krótką lufą waży zaledwie 2,95 kg. Długość całkowita wynosi 105 cm.

Jak rozebrać broń do czyszczenia i konserwacji?  Zaczynamy od odkręcenia nakrętki zabezpieczającej i zdjęcia czółenka.Następnie wyjmujemy lufę, pociągając ją energicznie do przodu.

W dalszej kolejności należy odkręcić nakrętkę mocującą lufę. Robimy to za pomocą dołączonego klucza. Tą część rozkładania  można uznać za dość pracochłonną.  Następnie należy chwycić w dłoń szyny czółenka i wyjąć rączkę zamkową, odciągając wcześniej w tył sprężynę powrotną,. Aby wyjąć rękojeść przeładowania należy wyśrodkować jej powierzchnię boczną względem otworu znajdującego się na zamku. Można to osiągnąć naciskając zamek kciukiem.

Następnie należy wyjąć zamek, szyny czółenka i sprężynę powrotną. Usuwamy tłok gazowy znajdujący się w komorze gazowej pod lufą, odciągając go palcami.

Dalej za  pomocą narzędzia (w razie potrzeby młotka z miękką głowicą) wyjmujemy trzpień utrzymujący mechanizm spustowy i wyjmujemy korpus mechanizmu na zewnątrz.

Składanie broni następuje oczywiście w odwrotnej kolejności. 

Pełnego rozkładania broni nie trzeba przeprowadzać po każdym strzelaniu. Wystarczy w zupełności rozkładanie częściowe, związane z koniecznością wyczyszczenia lufy i podzespołów mechanizmu gazowego.

Pierwsze dostawy Alcora .223 dotarły do nas w październiku 2024 roku.

Miałem przyjemność sprawdzenia Alcora 223 z lufą długości 508 mm na strzelnicy (wersja 223 P). Producent twierdzi, że średnie skupienie powinno być lepsze od 2 minut kątowych  czyli 58,2 mm/100 m.

 Na broni osadzono celownik Nikko Stirling  Metor  4 – 16 x 50 IR,  z siatką nr 4 i przystrzelano ją w punkt na 100 metrów.

Broń nie tolerowała nabojów Prvi Partizan SP 3,56 g (55 gr); rozrzut przekraczał 3 MOA/100 m (ok. 90 mm). Taki sam słaby wynik dały naboje Winchestera z pociskami FMJ 3,6 g (55 gr) – dokładnie 3,11 MOA/100 m (91 mm/100 m). Przy pociskach lekkich S & B Soft Point 3,6  g (55 gr) sztucer osiągał skupienia rzędu 1,3 – 1,5 MOA/100 m (38 – 44 mm).

Najlepszy wynik, zbliżony do  0,75 MOA/100 m (22 mm/100 m) broń uzyskała z naboju Sellier & Bellot z pociskiem HPBT 4,5 g (65 gr). Bardzo zbliżone  rezultaty dał pocisk HPBT 5,0 g (77 gr), tej samej firmy.

Niezłe wyniki broń osiągnęła z nabojów litewskiej firmy GGG (1,1 MOA) ale wyłącznie z pociskami typu HPBT.

Podczas prób polowych zużyto ponad 80 nabojów. Broń nie zacięła się ani razu.

Jakie mankamenty dostrzegam w nowym sztucerze? Otóż zwalniacz zamka w przednie położenie wymaga przyłożenia dość dużej siły. Polująca Diana może mieć z tym problem. Także spust jest dość twardy, zbliżony do mechanizmów typu wojskowego. Wymaga zapewne regulacji przez rusznikarza. Mnie osobiście to nie razi, przywykłem do topornych spustów typu wojskowego ale ograniczenie oporu poprawiłoby wyniki strzelania. 

Odrzut broni jest minimalny, ergonomia bardzo dobra. Lufa nie jest podrzucana do góry jak przy broni w dużych kalibrach. Klasa orzecha jest przynajmniej dobra.

Producent dostarcza broń w bardzo przyzwoitym, klasycznym  futerale. Stanowi to dużą zachętę do kupna.

Którą długość lufy wybrać? Najdłuższa (610 mm) zapewni wyższą prędkość początkową pocisku a więc i lepszą energię kinetyczną. Zwiększy to zasięg skutecznego strzału ale trudniej będzie się złożyć z ambony czy zwyżki. Z kolei najkrótsza lufa (470 mm) daje kapitalną składność.

Jaki jest koszt nabycia Alcora 223? Za standardowy sztucer w orzechu zapłacimy około 3,2 tys. złotych. Syntetyk jest minimalnie tańszy. Odmiany z ręcznym grawerunkiem komory zamkowej kosztują oczywiście znacznie więcej. Ornamenty naniesione maszynowo wpływają na cenę raczej nieznacznie.

SONY DSC

Czy warto tyle zapłacić? Moim zdaniem tak. Po pierwsze, broń jest lekka i składna.  Po drugie, w ukompletowaniu dostajemy porządny futerał i zapasowy magazynek.

Tańszego sztucera samopowtarzalnego w Polsce nie ma.

Marek Czerwiński

 
Napisz komentarz

Dodano przez dnia 4 listopada 2026 w Broń myśliwska kulowa

 

Nowe odmiany repetiera Monza

Nowe odmiany repetiera Monza

Trzy lata temu firma Istanbul Silah  wprowadziła do produkcji sztucer powtarzalny Monza. Nazwa modelu pochodzi oczywiście od słynnego toru wyścigowego Formuły 1.

Broń była oferowana wyłącznie w kalibrze .308 Winchester, z osadą syntetyczną w kolorze czarnym lub w maskowaniu typu khaki. Myśliwy mógł za to wybrać długość lufy (51, 56 lub 61 cm). Wiązał się z tym  oraz skok gwintu. W lufach krótszych był to 1:10”, dłuższej 1:12”. Przy skoku 1:10 możemy stosować pociski ciężkie i długie, nawet o masie 14,26 g. Skok długi sprzyja pociskom nie cięższym od 11,7 g. Korony wszystkich luf są  obrobione pod kątem 11º. Oznacza to, że broń będzie bardzo dobrze strzelać pociskami z częścią tylną ukształtowaną w stożek spływu (BT – Boat Tail).

Read the rest of this entry »
 
Napisz komentarz

Dodano przez dnia 7 marca 2024 w Broń myśliwska kulowa, Karabiny

 

Monza

Turecka firma Istanbul Silah  rok temu opracowała i wprowadziła na rynek nowy sztucer powtarzalny Monza. Jest to drugi repetier znad Bosforu, pierwsza była Turqua firmy Ata Arms.

Broń jest dostępna tylko w kalibrze  .308 Winchester. Dostępne są lufy długości 470, 508, 560  lub 610 mm. Skok gwintu w lufach dłuższych wynosi 1:12 cali (305 mm), krótkich 1;10 cali (254 mm). Korona jest obrobiona pod kątem 11º. Oznacza to że broń będzie  dobrze strzelać pociskami z częścią tylną ukształtowaną w stożek spływu (BT – Boat Tail).

Read the rest of this entry »
 
Napisz komentarz

Dodano przez dnia 6 września 2021 w Broń myśliwska kulowa

 

Dobór nabojów pod lufę, na przykładzie repetiera Howa M1500.

Lubię spędzać czas na strzelnicy. Nie musi to być obiekt z osiami długości 300 metrów ale pożądany jest dystans zbliżony do 200 metrów. Na takich odległościach naboje małokalibrowe w rodzaju  5,56 mm sprawdzają się doskonale.

Read the rest of this entry »
 

Boito vs. Maverick 88

Powtarzalna broń śrutowa, przeładowywana ślizgowym ruchem czółenka nazywana jest „pompką”. Po raz pierwszy pojawiła się na rynku amerykańskim już w 1885 roku. Autorem patentu był William H. Elliot /niektóre źródła podają, że Samuel Colt ale ten ostatni tylko wykupił prawa/. Przeładowanie broni dokonuje się po przesunięciu czółenka do tyłu (wyjęcie i wyrzucenie wystrzelonej łuski) i z powrotem do przodu (załadowanie następnego naboju i zamknięcie zamka). Zdarza się, iż strzelba działa odwrotnie, tj. pierwszy ruch czółenka odbywa się do przodu. Stały magazyn tulejowy, umieszczony zwykle pod lufą mieści 4 – 8 nabojów. Ten typowo amerykański system zapewnia broni stosunkowo dużą szybkostrzelność praktyczną. Przeładowanie pompy zachodzi praktycznie bez odrywania broni od ramienia.

Maverick 88
Boito pompa w syntetyku, z przyrządami celowniczymi typu GS
Read the rest of this entry »
 
 

Strzelba rewolwerowa Francolin Lazer

Na naszym rynku pojawiła się broń dość egzotyczna – strzelba  rewolwerowa Lazer tureckiej firmy Francolin. Nie jest to oczywiście żadne kuriozum – taką broń do niedawna produkowali Rosjanie, pod nazwą MC 255, w kalibrach 12 i  20.

Read the rest of this entry »
 

Chronos

Sztucer samopowtarzalny Chronos został opracowany przez włoską firmę F.LLI Pietta.

Warto kilka zdań poświęcić samej firmie. Pietta powstała w 1963 roku. Początkowo zajęła się produkcją broni czarnoprochowej, w tym słynnych replik rewolwerów Colta – Navy z 1851 i Army z 1860 roku oraz Remingtona  z roku 1858.

Warto też wymienić niezwykły model Le Mat z 1856 roku.  Jest to broń kombinowana  która daje możliwość oddania dziewięciu strzałów kulowych plus jednego śrutowego, z dolnej, gładkiej lufy. Replika karabinu kapiszonowego Smith także jest wywarzana przez Piettę. Wymienione wzory nie wymagają żadnego pozwolenia – może je w naszym kraju nabyć  obywatel powyżej osiemnastego roku życia.

Read the rest of this entry »

 
Napisz komentarz

Dodano przez dnia 24 sierpnia 2018 w Broń myśliwska, Broń myśliwska kulowa

 

Tags: , ,

LA102 kal. 308 Win. – parametry skupienia na 100 metrów

 
18 komentarzy

Dodano przez dnia 20 września 2017 w Broń myśliwska kulowa

 

Tags:

Mossberg MVP Light Chassis

W początkach 2016 roku firma Mossberg przedstawiła nową broń  – karabin MVP Light Chassis. Model ten uzupełnia liczną już grupę sztucerów z serii MVP – skrót od nazwy Mossberg Varmint Predator. Określenie Varmint (od ang. słowa  szkodnik) kojarzy się naszym myśliwym z precyzyjną ale ciężką i nieporęczną bronią, o lufie grubej jak oś od wagonu. Nic z tych rzeczy. MVP należy do grupy semivarmintów – czyli waży tyle co standardowy sztucer ale zapewnia podwyższone parametry skupienia. I o to chodzi, bo lawinowo rośnie liczba myśliwych, którzy szukają broni w miarę lekkiej lecz znacznie bardziej skutecznej od klasycznego repetiera. Dlatego „pół varminty” (semivarmint) lub „lekkie varminty” (lightvarmint) są tak chętnie kupowane.  Wydaje się, iż ta tendencja się utrzyma.

Mossberg MVP LC na strzelnicy

Read the rest of this entry »

 

Tags: , , , , , ,