RSS

Rawhide – lewar bez kompromisów

04 lis

W lipcu 2026 roku na nasz rynek trafił nowy sztucer systemu „lever action” – Rawhide tureckiej  firmy Hugtek. Zakład ma duże doświadczenie w produkcji broni myśliwskiej, zarówno śrutowej jak i kulowej.

Początkowo firma wytwarzała sztucery lewarowe LVR oparte na systemie Winchestera 1892 i 1894, pod naboje .357 Magnum, .44 Magnum i .30 – 30 Winchester. Broń odniosła duży sukces w USA, gdzie była oferowana pod marką handlową GF Huckelberry.

LVR357 i LVR44 były reklamowane jako „najlżejsze lewary na świecie”.   Rzeczywiście, odmiana z łożem syntetycznym, duralową komorą i krótką lufą waży zaledwie 2,4 kg.

Jakie są zalety wzoru z 1892 roku? Prócz bardzo niskiej masy i dobrze rozłożonego balansu warto podkreślić wąską komorę zamkową oraz wysoką szybkostrzelność praktyczną. Wady to dość pracochłonne ładowanie i rozładowanie broni oraz górny wyrzut łuski. 

Górna ekstrakcja utrudnia montaż lunety, chyba że zdecydujemy się na kolimator lub celownik optyczny typu Scout, osadzany na lufie. Zaletą modelu z Turcji jest dodatkowy, dwupozycyjny bezpiecznik umieszczony na górnej powierzchni  zamka.

Od początków 2026 roku firma zdecydowała się na ograniczenie produkcji modeli kopiujących systemy Winchestera 1892 na rzecz zmodyfikowanych replik  Marlina 1895 i 336.  Pokazano je po raz pierwszy podczas targów Shot Show 2026 w Las Vegas.

 Tureckie kalki Marlina cechują się bocznym wyrzutem łuski, co pozwala osadzić na broni każdą lunetę. Komora zamkowa jest solidnie wzmocniona, a sama broń cięższa od kopii Winchestera 92.

Wybór nabojów do Marlinów jest bardzo duży, mamy bowiem .357 Mag., .44 Mag.,.45 Long Colt,  .30 – 30 Win. oraz potężny .45 – 70 Govt. 

Model nosi ogólna nazwę Rawhide  (z ang. surowa skóra).

 Owalne lufy mają długości 16,5, 20 lub 22” (419, 508 lub 560 mm) i zakończone są gwintem pod modulator (5/8×24 UNEF). Wszystkie lufy mają mechaniczne przyrządy celownicze, z muszką w osłonie kulistej.

Komory zamkowe są wykonane wyłącznie ze stali. Magazynek tulejowy typu stałego, w zależności od kalibru i długości lufy mieści 5 – 10 nabojów. Powiększona dźwignia przeładowania ma oplot ze skóry. Poprawia to zarówno ergonomię jak i wzornictwo.

Mechaniczne przyrządy celownicze są najczęściej zgodne z oryginałem. Klasyczne bawole rogi.  Za to muszka ma wstawkę ze światłowodu, pomagającą podczas strzelania w warunkach słabszej widoczności. 

W ukompletowaniu każdego egzemplarza znajduje się precyzyjny celownik przeziernikowy, łączony z przednią szyną montażową w standardzie Picatinny. Możemy go osadzić samodzielnie, w zestawie jest bowiem komplet śrub.

Dwuczęściowa osada wykonana jest z tureckiego orzecha lub laminatów (sklejki). Odmiany taktyczne mają łoża z tworzywa i duralu. Zastosowano typową kolbę typu niemieckiego.

Jak wyglądają nazwy modeli?

Przy lewarach pod naboje rewolwerowe, tuż po typie broni (LVR – Lever Action Rifle) umieszczony jest kaliber czyli .357, .44 lub .45.  Kolejna duża litera oznacza materiał z którego wykonano komorę zamkową. I tak S wskazuje komorę ze stali, A z aluminium (dostępny tylko w starszych wersjach).. Następne litery sygnalizują wykończenie komory zamkowej bądź wszystkich części  metalowych. N oznacza nikiel, CC lub C (Color Case) marmurkowanie. B to tradycyjna, ciemna oksyda. BR  (Brass)  wskazuje komorę zamkową  z mosiądzu (tylko kopie Winchestera 92 i 94), W to pokrycie twardym chromem.

Jeśli łoże broni wykonano z tworzyw sztucznych oznaczenie wykończenia komory poprzedza. litera S (Synthetic). X to łoże taktyczne.

Rozszyfrujmy oznaczenie SCCSE. Pierwsze S oznacza komorę zamkową ze stali, CC to Color Case czyli piękne marmurkowanie /hartowanie ogniowe/. Oksyda jest dodatkowo nabłyszczana.

SBSE to model nieco tańszy. Komora zamkowa i lufa pokryte są ciemną, matową oksydą. Dwuczęściowe łoża w obu przypadkach wykonano z tureckiego orzecha dobrej klasy, z kolbą typu niemieckiego. SNSE różni się tylko tym, że komorę i lufę ma pokrytą jasnym niklem.

Ciekawie prezentuje się wersja SMLYSE. Części stalowe wraz z lufą pokryte są twardym, nabłyszczanym chromem, zaś łoże wykonano z szarego laminatu. Sklejka nieco podnosi masę ale jest odporna na udary i wilgoć. SGLYSE ma taka samą, laminowaną osadę ale części stalowe pokryto nabłyszczaną oksydą.

STWSE to klasyka z łożem z orzecha e w pokryciu Tenifer.

SWXBSE to lewar taktyczny, z wentylowana duralową przednią częścią łoża i kolbą z orzecha. Pokrycie to szara oksyda. SWXNSE to taki sam model ale z pokryciem z jasnego niklu.

SXBSE ma kolbę szkieletową z duraluminium i standardowe pokrycie. Na części stalowe w SXNSE nałożono warstwę niklu.

 Jaki nabój wybrać i jaką długość lufy? Wszystko zależy od zastosowań naszego Rawhide.

.357 Magnum będzie wskazany głównie wtedy, jeśli zamierzamy spędzać czas na strzelnicach oraz polować na drapieżniki z podchodu. Zalety to brak odrzutu, duża żywotność lufy i całej broni. Ceny nabojów są bardzo spolegliwe, dodatkowo jest możliwość używania jeszcze tańszego .38 Special.

.44 Magnum sprawdzi się idealnie, o ile nie będziemy strzelać dalej niż na 75 – 90 metrów. W lesie dobrze wykona swoją robotę, a amunicja jest niedroga.

.30 – 30 Win. pozwoli strzelać celnie nawet na 150 – 200 metrów, odrzut jest słaby  ale rażenie skuteczne będzie nieco gorsze niż przy .44 Magnum.

.45 – 70 Govt. to prawdziwy mistrz obalania. Jego możliwości znacznie przekraczają .44 Magnum, a nawet  9,3×62 czy 9,3x74R..

Ten bardzo stary nabój został wprowadzony w USA w 1873 roku. Sprawdził się doskonale  podczas wojen i łowów na bizony.

Do nabojów .45 – 70 Govt. przewidziane są fabryczne elaboracje z pociskami o masach 19,44 (lekki) i 26,24 g (ciężki).. Rzadziej używane są pociski średnie, o masach 21 – 22 g.

Jaki pocisk preferować w tym kalibrze? Na bliskich dystansach wystarczy klasyczny ciężki półpłaszcz z płaskim wierzchołkiem. Jeżeli chcemy celnie strzelać na większą odległość warto zdecydować się na pociski lżejsze, np. FTX LEVERevolution firmy Hornady, o masie 21,06 g, z ostrym wierzchołkiem z miękkiego tworzywa. Może on być bezpiecznie używany także w magazynkach tulejowych sztucerów „lever action”.

Jeśli ktoś szuka perfekcyjnej broni na polowania zbiorowe to nie znajdzie lepszej opcji niż Rawhide .45 – 70.  Pociski .45 – 70 Govt. przebiją się nawet przez krzaki czy pole  kukurydzy. .Posokowce są zbędne. I jeszcze kwestia ceny. Oryginalne Marliny kosztują nawet 9 tys. zł. Lewary z Turcji, w zależności od wersji i kalibru 3,6 – 5,1 tys. złotych.

 Jaką długość lufy wybrać w .45 – 70? Jeśli tylko pędzenia wystarczy 16,5” (419 mm). Lufa 20” (508 mm) będzie nieco bardziej uniwersalna i sprawdzi się także przy łowach z ambony czy zwyżki ale masa sztucera  jest nieco większa

Reasumując, Hugtek zdecydował się na wytwarzanie wielu różnych modeli „lever action”, opartych na sprawdzonych systemach Winchestera i Marlina. To mądre podejście. System Winchestera 1892 jest bardziej popularny niż Marlina 1895 ale mnie przekonuje Rawhide, bo preferuję boczny wyrzut łuski. I jeszcze dochodzi solidny nabój .45 – 70 Govt. Po rządowej  „czterdziestce piątce” poprawiać nie trzeba …

Marek Czerwiński

 
Napisz komentarz

Dodano przez dnia 4 listopada 2026 w Broń myśliwska kulowa

 

Leave a Comment:

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *